بزوری

«لغت نامه دهخدا»

[بُ] (ص نسبی) سبزی فروش یا میوه فروش، ای بزرفروش. (ناظم الاطباء). نسبت است به بزور که جمع بزر است و تخم فروش را میرساند. و ابوعبدالله احمدبن عبدالرحمان معروف به ابن ابی عرف، بدین نسبت مشهور است. او اهل بغداد و ثقه ای جلیل بود و بسال 297 ه . ق. در ماه شوال وفات یافت. (از لباب الانساب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر