بس

«لغت نامه دهخدا»

[بِ س س] (اِخ)(1) نام قومی قدیمی است که در جنوب خطهء قدیم تراکی نزدیک سلسلهء رود «وب» سکونت داشته و به خونخواری و توحش شهرت یافته اند و مرکز ایشان قصبهء «بسایار» بوده است. (از قاموس الاعلام ترکی).
(1) - Besses.