بستریدن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ تُ دَ] (مص) ستردن. بستردن. محو کردن :
گرین گفته دادست ره بسپرید
وگر نیست از خاطرم بسترید.فردوسی.
رجوع به ستردن و بستردن شود.