بستی

«لغت نامه دهخدا»

[بُ] (اِخ) شمس الدین حاجی بحه(؟)(1) از مردم بست و از افاضل عراق بود طبعی لطیف و سخنی عالی داشت و نظم و نثر وی را ملکه بود و هنگام آزمودن آنچه به نثر گفته بود بنظم بیان میکرد از لطایف اشعار وی این رباعیست:
گویند ز زر ترا بود خرسندی
خرسند شوی چون دل ازو برکندی
زر کندهء کان و بیوفای دهرست
بر کندهء بی وفا چرا دل بندی.
و این بیت نیز از اوست:
گر هیچ به سیب زنخش بازرسی
باری بررس که نرخ شفتالو چیست؟
(از لباب الالباب چ 1324 ه . ق. لیدن ج 1 ص387).
(1) - در لباب الالباب چ نفیسی بچه؟!