بسر

«لغت نامه دهخدا»

[بُ] (اِخ) ابن جِحاش(1)، ابن جَحّاش. از خاندان قرشی بود که به حمص فرود آمد و هم بدانجا درگذشت. مردم عراق او را بسر و مردم شام وی را بشر نامند. گویند بجز جبیربن نفیر کسی از وی روایت نکرد. (از الاصابه باختصار). و رجوع به ج 1 ص153 همین کتاب و تاج العروس شود.
(1) - در منتهی الارب به غلط ابن جحلش آمده است.