«لغت نامه دهخدا»
[بُ رُ] (اِخ) صورتی از بسفر: یکوّن (راوند) فی المواضع التی فوق البلاد التی یقال لها بسفورس. (ابن البیطار نسخهء لکلرک: راوند).
