بسل

«لغت نامه دهخدا»

[بُ] (ع ص، اِ) جِ باسل به معنی شیر و شجاع. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). || شیران. || شجاعان. دلیران: با چند هزار اسب سوار بُسل بسلا لهم... (درهء نادره چ شهیدی چ 1341 ه . ش. ص520).