بسمل کرده

«لغت نامه دهخدا»

[بِ مِ کَ دَ / دِ] (ن مف مرکب)ذبح کرده. سر بریده :
دو زلفکانت بگیرم دل پر از غم خویش
چو مرغ بسمل کرده ازو درآویزم.خفاف.