بسنده کار

«لغت نامه دهخدا»

[بَ سَ دَ / دِ] (ص مرکب)راضی شده و خشنودشده. (ناظم الاطباء). حَسیب. (السامی فی الاسامی) (مهذب الاسماء). || کافی. (محمدبن عمر). || قانع :
کس جاه او نجوید و هرکو بزرگتر
دارد بجاه خدمت او دل بسنده کار(1).فرخی.
اگر خواهی بی رنج توانگر باشی بسنده کار باش. (منسوب به نوشیروان، از فارسنامه).
(1) - ن ل: دلپسند کار.