بسیطه

«لغت نامه دهخدا»

[بَ طَ] (اِخ) نام دیاری است در اندلس و امروز اسپانیولی ها آن را آلباسته(1)نامند که تحریفی است از کلمهء «البسیطه». و صاحب الحلل السندسیه آرد: بسیطه از شهرهاییست که در جانب شرقی طلبطله واقع است و همچون معنی لغوی کلمه در سرزمین پهناور و هموار قرار دارد و هم اکنون ساکنان آن پانزده هزار تن باشند شامل دو ناحیه است یکی شهر قدیم و دیگر شهر جدید که شهر جدید در جنوب شهر قدیم قرار دارد و راه آهنی که از مادرید به القنت و سواحل شرقی میرود از شهر جدید میگذرد. (از الحلل السندسیه ج 1 ص48، 49).
(1) - Albacete.