«لغت نامه دهخدا»
[بَشْ شا مَ] (ع اِ) واحد بشام. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || درخت مسواک. (مهذب الاسماء). کحل السودان. (منتهی الارب). و رجوع به بشام شود.
