بشخوار

«لغت نامه دهخدا»

[بِ] (اِ) بشخور سؤر یعنی بازماندهء آب در ظرفی که از آن آب خورده باشند. (ناظم الاطباء). نیم خورده. ته مانده. و رجوع به بشخور شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر