«لغت نامه دهخدا»
[بَ] (اِخ) وادیی است که در آن تره های نیکو روید. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || دره ای که در آن گیاهی روید که خام خورند یا دره ای که در آن جز گیاه هرزه نروید. (از دزی ج 1 ص89).