«لغت نامه دهخدا»
[بِ] (اِخ) بشیر. ابن ثور عجلی. وی با مثنی بن حارثه بجنگ ایران آمد و در عراق نماند و بشام شد. رجوع به بشیر و الاصابه ج 1 ص180 شود.
