«لغت نامه دهخدا»
[بِ] (اِخ) ابن عامربن مالک بن جعفربن کلاب بن عم لبیدبن ربیعهء شاعر. پدرش از صحابه بود و خودش نیز ادراک دارد و پسری بنام عبدالله داشت که در دولت بنی مروان صاحب مقام بود. رجوع به الاصابه ج 1 ص179 شود.