«لغت نامه دهخدا»
[بِ] (اِخ) مکنی به ابن علقمه بن حارث ابوکرب. از اقیال (پادشاهان) یمن و بزرگان قوم ایشان بود و نام او در شعر عبدیغوث بن وقاص محاربی بدینسان آمده است: ابا کرب و الایهمین کلیهما وقیسا باعلی حضرموت الیمانیا. رجوع به البیان والتبیین ج 3 ص248 شود.