«لغت نامه دهخدا»
[بِ] (اِخ) ابن معاویه. نام وی ربیعه... بگفتهء ابن حبان... او را صحبتی بوده است. رجوع به الاصابه ص 161 و شرح حال عبد عمروبن کعب و معاویه ثور بدروی، شود.