بشر اسدی

«لغت نامه دهخدا»

[بِ رِ اَ سَ] (اِخ) نام عاشق هنده. (مؤید الفضلاء). وی عاشق هنده بود و جان خود را بر سر عشقش گذاشت. جعفر سراج این داستان را بتفصیل در کتاب مصارع العشاق خویش آورده است. رجوع به هنده و الاصابه ج1 ص162 شود.