بشره

«لغت نامه دهخدا»

[بِ رَ] (اِخ) نام اسب ماویه بن قیس. (منتهی الارب). نام اسبی. (ناظم الاطباء)(1).
(1) - [ بِ شَ رَ ]. (ناظم الاطباء).