بصاره

«لغت نامه دهخدا»

[بَ / بِ رَ] (ع مص) بصر به بصراً و بصاره؛ بینا گردیدن و دانستن او را و منه قوله تعالی: بصرت بما لم یبصروا به. (قرآن 20/96) (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء). دانستن. (آنندراج) (تاج المصادر بیهقی). و رجوع به بَصَر شود.