بصره

«لغت نامه دهخدا»

[بَ رَ] (ع اِ) زمین درشت. || سنگ سپید نرم. ج، بِصار. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (اقرب الموارد). سنگ سست. (مهذب الاسماء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر