بصی

«لغت نامه دهخدا»

[بَ صی ی] (ع اِ) از اتباع خصی میباشد، یقال: خصی بصی؛ یعنی خایهء کشیده. (ناظم الاطباء) (از آنندراج). خایهء کشیده، یقال: خصی بصی. (منتهی الارب).