«لغت نامه دهخدا»
[بَ یِ] (ع اِ) بطائح. جِ بطیحه. (ناظم الاطباء) (آنندراج). رجوع به بطائح و بطیحه شود. زمینها که در آن آب جمع شده باشد و بفارسی مرداب گویند. رجوع به خاندان نوبختی ص26 و بطائح و بطیحه، و آنندراج شود.