«لغت نامه دهخدا»
[بِ طَ چَ / چِ یِ خوَدْ / خُدْ سُ تَ] (مص مرکب) یعنی در عین حزن و اندوه مسرور و شادمان بودن تا موجب شماتت اعدا نشود. (از آنندراج).
