بعلزبوب

«لغت نامه دهخدا»

[بَ عَ زَ] (اِخ) لقب خداوند بت پرستان که یهود او را رئیس ارواح پلید دانند. (ناظم الاطباء). از خدایان کنعانیان بت پرست باشد. (از اعلام المنجد)(1). || سرور دیوان : بهروی می گفتند (دانشمندان) که بعلزبوب سرور دیوان درو هست و بقوت سرور دیوان را بدر میکند. (دیاتسارون ص122). شما می گویید که به بعلزبوب دیوان را بدر میکنم. (دیاتسارون). و رجوع به قاموس کتاب مقدس شود. || از اسامی شیطان است. (از اعلام المنجد).
.(اعلام المنجد)
(1) - Belzebub