«لغت نامه دهخدا»
[بُعْ عَ] (ع اِ) شتر بچه که در میان نتاج زاید و آنکه در اول نتاج زاید آنرا رُبَع خوانند و آنکه در آخر نتاج زاید آنرا هُیع. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج).