«لغت نامه دهخدا»
[بُ جَ] (معرب، اِ) بغچه. بقچه: فلما خرج الشاب لحقه الغلام ببغجه فیها عده قطع قماش مخیط. (عیون الانباء ج 2 ص 178). رجوع به بقچه شود.