«لغت نامه دهخدا»
[بَ] (ع اِ) دهان. (ناظم الاطباء). دهن. (منتهی الارب) (آنندراج). || (ص) مرد بسیارگوی، یقال: رجل لقلاق بقباق. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج).