«لغت نامه دهخدا»
[بُ طِ] (اِخ) لقب ابوالقاسم عبدالرحمن بن ابی صادق. رجوع به ابوالخیر (حسن بن بابابن سواربن بهنام) و عبدالرحمن (ابن علی بن [ احمدبن ] ابی صادق ابوالقاسم) متطبب حکیم، و تتمهء صوان الحکمه شود.