«لغت نامه دهخدا»
[بَ قِ لَ] (ع ص) ارض بقله؛ زمین تره زار و سبزه ناک. (ناظم الاطباء). تره زار و زمین سبزه ناک. (منتهی الارب). ارض بقله و بقیله و بقاله و مبقله؛ زمین تره زار. (از اقرب الموارد). و رجوع به مترادفات کلمه شود.