بقیع الغرقد

«لغت نامه دهخدا»

[بَ عُلْ غَ قَ] (اِخ) گورستان مدینه. کان به شجرالغرقد فذهب بقی اسمه(1). (منتهی الارب) (از مهذب الاسماء). نام گورستان مدینه است و بدان جا درخت غرقد. (نوعی خاربن) بود و آن بخشکید و نام آن بماند: رسول گفت فرموده اند که از برای اهل بقیع استغفار کنم و بقیع گورستانی است در مدینه. (قصص الانبیاء ص235). و رجوع به حبیب السیر ج1و2: بقیع غرقد و معجم البلدان و شدالازار و الامتاع و عقدالفرید شود.
(1) - در منتهی الارب عُرْقَد در ناظم الاطباء غرفد ضبط شده است.