بکاغذ بردن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ غَ بُ دَ] (مص مرکب)به بلندترین درجات بزرگواری کسی را سرافراز کردن. (ناظم الاطباء). بعزت تمام بردن. (آنندراج). بعزت بردن. (شرفنامهء منیری) :
نه قندی که مردم بصورت خورند
که ارباب معنی بکاغذ برند.
سعدی (از آنندراج) (از شرفنامهء منیری).
و رجوع به مجموعهء مترادفات ص332 و مؤید الفضلاء شود.