بکشیدن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ کَ / کِ دَ] (مص) بردن: و لشکر وی را بکشید به سیستان. (تاریخ سیستان). || برآوردن. بالا بردن. طویل و دراز کردن :
ای منظره و کاخ برآورده بخورشید
تاگنبد گردان بکشیده سر ایوان.دقیقی.
|| نوشیدن به یک نفس :
رطل دومنی بود به یک دم بکشیدش
آن ماه چنان باده کش و باده خور آمد.سوزنی.
و رجوع به کشیدن شود.