بلادت

«لغت نامه دهخدا»

[بَ دَ] (از ع، اِمص) بلاده. کندذهنی. (غیاث اللغات). کندهوشی. دیریابی. کندذهنی. کودنی. مقابل ذکاء و فطنت. (فرهنگ فارسی معین). کندی. کورذهنی. سستی خاطر. غباوت. کاهلی. کندی در علوم و امثال آن : بلادت حیاء او به ذلاقت فصاحت متحلی شده. (ترجمهء تاریخ یمینی ص 362). و رجوع به بلاده شود.