«لغت نامه دهخدا»
[بُ طَ] (اِخ) قریه ای است از توابع نابلس از زمین فلسطین. (مراصد). قریه ای است از اعمال نابلس از سرزمین فلسطین، و به عقیدهء یهودیان، نمرودبن کنعان در این قریه بود که ابراهیم (ع) را در آتش افکند. عین الخضر نیز در این قریه قرار دارد. و یوسف صدیق (ع) نیز در اینجا بوده است. اما اصلح آن است که واقعهء در آتش افکندن ابراهیم (ع) بوسیلهء نمرود، در سرزمین بابل از عراق رخ داده است و موضع النار در آنجا شهرت دارد. (از معجم البلدان).