«لغت نامه دهخدا»
[بِ مُ زِ] (ع ص مرکب) (از: ب + لا(نفی) + منازع) بدون منازع. آنچه که دربارهء آن نزاعی نیست. بی مدعی. بی مخالف. (فرهنگ فارسی معین).
