بلبکه

«لغت نامه دهخدا»

[بَ بَ کَ / کِ] (اِ) مسکه و کرهء تازه. (برهان) (از آنندراج). صاحب آنندراج گوید معنی فوق را صاحب برهان آورده و در فرهنگها نیافتم.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر