بلد داشتن

«لغت نامه دهخدا»

[بَ لَ تَ] (مص مرکب) رهبر داشتن. (فرهنگ فارسی معین). رجوع به بلد شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر