بلژ

«لغت نامه دهخدا»

[بِ] (اِخ) در تاریخ قدیم، مردمی در گُل شمالی، که اصلاً از سلتها بودند، و در ناحیه ای که حالیه بلژیک، لوگزامبورگ، شمال شرقی فرانسه، قسمتی از جنوب هلند و قسمتی از غرب آلمان را تشکیل میدهد سکنی داشتند. این قوم به دو شعبه تقسیم شدند، یک شعبه نورماندی و آرموریک را تصرف کردند و شعبهء دیگر بریتانیای کبیر را. (از دایره المعارف فارسی) (از فرهنگ فارسی معین).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر