«لغت نامه دهخدا»
[بَ کَ دَ] (مص مرکب)ناجویده فروبردن. بلعیدن. (فرهنگ فارسی معین). فروخوردن. اوباریدن. ابتلاع. بلع. رجوع به بلع شود.