بلقی

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (ص نسبی) منسوب به بَلق که از نواحی غزنه است. (از اللباب فی تهذیب الانساب). و رجوع به بلق شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر