بلگا

«لغت نامه دهخدا»

[بِ] (ترکی، ص) حکیم. دانشمند. (فرهنگ فارسی معین). بِلکا. و رجوع به بلکا شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر