«لغت نامه دهخدا»
[بَ لِ / بَلْ لِ بُ] (حامص مرکب) (از: بله، محرف بلی + بری اسم از بریدن) اقرار گرفتن از عروس و اولیاء او در قبول ازدواج. عمل اجازهء تزویج گرفتن دختر از کسان او. عقد نکاح. (یادداشت مرحوم دهخدا). گفتگو برای تعیین شرایط عقد و میزان حقوق زن و شوهر. (فرهنگ لغات عامیانه). بله بران. و رجوع به بله بران شود.