«لغت نامه دهخدا»
[بُ لَ یَ] (ع اِ) فراخی: بلهنیه العیش؛ فراخی عیش. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). نون آن زائد است. (از اقرب الموارد). ج، بلاهی و یا بلاهن. (ناظم الاطباء).
