«لغت نامه دهخدا»
[بَ] (ع ص) دمیث بلیث؛ از اتباع است یعنی نرم خوی. (منتهی الارب). ملائم. (ذیل اقرب الموارد از تاج). || (اِ) علف ریزهء خشک دوساله که سیاه گردیده باشد. (منتهی الارب).