«لغت نامه دهخدا»
[بَ ی یَ] (ع اِ) آزمایش. (منتهی الارب) (مهذب الاسماء) (دهار). امتحان و اختبار. (اقرب الموارد). بَلوی. و رجوع به بلوی شود. ج، بَلایا و بلیات. (دهار). || سختی. (منتهی الارب). مصیبت. (اقرب الموارد). بَلوی. و رجوع به بلوی و بلیت و بلیه شود. || دریافت حقیقت چیزی و کشف آن. (منتهی الارب). || ناقه ای که بر گور خداوندش بستندی که تا بمیرد، و عرب جاهلیت گمان داشتندی که صاحبش بر آن ناقه محشور خواهد شد. ج، بَلایا. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).