«لغت نامه دهخدا»
[بِ دَ / دِ] (ن مف) (از: «ب» + مانده) ثابت و برقرار. || خسته و درمانده و عاجز. || تلف شده. (ناظم الاطباء). و رجوع به مانده شود.
