«لغت نامه دهخدا»
[بُ] (نف مرکب) بمب گیرنده. آنچه یا آنکه بمب را می گیرد. || (اِ مرکب) قطعهء فلزی که بزیر بال هواپیمای جنگی متصل شود و بمب یا راکت را بوسیلهء چنگکها بدان متصل کنند. (فرهنگ فارسی معین).