«لغت نامه دهخدا»
[بَ تُلْ اُ ذُ] (ع اِ مرکب)آماسهای بن گوش. (یادداشت مرحوم دهخدا): آماسهائی که اندر بن گوش افتد طبیبان آن را به تازی بنات الاذن گویند. (ذخیرهء خوارزمشاهی).