«لغت نامه دهخدا»
[بَ تُدْ دُ] (ع اِ مرکب) ریش و رشک. (مهذب الاسماء). شپش و بیضه آن که رشک باشد. (یادداشت مرحوم دهخدا). شپش. و رجوع به المرصع شود.